Հաճոյքի համար

Հեղինակ

Բաժին

Թեմա
Զ
       Այդ կիրակի իրիկունը Բըթի—Շանի պարտէզը հոծ բազմութիւն կար։ Երեք երիտասարդները նստած էին այն սեղանին շուրջը, ուր էին գարնան կիրակին, երբ օրիորդ Ստեփանեան նշանուեցաւ։
       — Էտուարտ տուտուն եկաւ, — ըսին։
       Էտուարտ շատ յաղթական ներս մտաւ. այս անգամ նստաւ քովերնին։
       —Ի՞նչ լուր, — հարցուցին։
       — Նորե՞ն էսկիլէր ալայըմ պիտի կանչէք, — ըսաւ հեգնութեամբ։
       —Բան մը չենք գիտեր, ըսէ նայինք։
       —Օրիորդ Մարի Ստեփանեանի նշանը ետ եղաւ հիմա։
       —Վա՛յ, — գոչեցին երեքը մէկէն ապշած։
       Էտուարտի յաղթանակը փառաւոր էր։ Այդպիսի հաճոյք երբեք չէր զգացած։