Կարմիր գիրքը

ՀԱՅ ՈՐԲԸ

Անտուն, անպաշտպան, մերկ ես, որբիկ ճան.
— Մութն ինձ պատմուճան ։

Ծերեր սովահար կ՚իյնան ժամէ ժամ.
— Արի՜ւն կ՚որոճամ ։

Աստուածդ իսկ մատրան մէջն է խողխողուած.
— Վրէ՜ժն ինձ Աստուած ։

Լօզան, 1913