Անտիպ քերթուածներ

Հեղինակ

Բաժին

Թեմա
Fiction  

ԵՐԲ ԿԵԱՆՔԻՆ ՄԷՋ ՔԱԼԵՐ ԵՍ...

ՏԿՆ. Ն. Գ. ԻՆ

Աչքեր, աչքեր, սո՜ւրբ աչքեր,

Մշուշապատ ու անդորր...

Հոգիդ՝ երազ, մութ ու խոր,

Պատրաստ թռիչքի դէպի վեր... ։

 

Պատանի ես, աշխարհին

Աստղերն ու ծովը միայն

Ու գիշերները անձայն՝

Շուշան սրտիդ կը խօսին։

 

Ճերմակ է դեռ ամէն բան.

Ոչի՛նչ պղտոր, ոչի՛նչ մութ.

Դեռ երազկոտ բիբերուդ՝

Պատկեր չունի Մահն անբան։

 

Ու կ՚երազե՜ս, կ՚երազես-

Հոգիդ կարօտ մ՚է անհուն.

Գիշերներուդ մէջ անքուն՝

Աստղերուն տակ կ՚աղօթես...

 

Եւ իրիկուն մը կու գայ,

-Երբ կեանքին մէջ քալեր ես-

Ուր աչքերըդ կը գոցես,

Ձեռքըդ՝ դատարկ սրտիդ վրայ... ։

 

ՊԱԼԸՔԷՍԵՐ, 3 ՆՈՅ. (1923)