Հայերէն Յիշատակարաններ

Հեղինակ

Բաժին

Թեմա

       1371
      
       ՃԱՇՈՑ
      
       Երեւան 4687 (տես նաեւ` 1317, 1488 եւ 1514 թ . թ. )
      
       Գրիչ ` Զաքարայ
      
       վայր ` Աղթամար
      
       Եւ արդ, ես` ունայնացեալս ի գործառնութենէ կանուխ ժամանելոցն, յոգնամեղս եւ փցունս ի գրչաց, ծառայ ծառայիցն աստուծոյ,
      
       սուտանուն կր[անաւոր ] Զաքարայ, յետին եւ վերջին քան զամենեսեան ի յարուեստ գրչութեան, եւ անիմաստ գոլով ... հրամանաւ եւ քաջալերութեամբ հոգեւոր եղբարց մերոց սրբազան կրաւնաւորացս ձերնարկեցի ի մեծ գործս յայս, եւ զպակասութիւն եւ զթերութիւն սուրբ գրոցս ի կատար եւ ի յաւարտումն հասուցի ի վայելումն մանկանց
      
       Սիոնի, ի նոյն աստուած||աբնակ կղզոջս Աղթամար, ընդ հովանեաւ սուրբ Խաչիս եւ սուրբ Նշանիս, ի դառն եւ ի վշտաբեր ժամանակիս, եւ ի թուաբերութեանս Հայոց ՊԻ . (1371): Եւ արդ, աղաչեմ զձեզ տէրամբ եւ սիրովն աստուծոյ ... յիշման արժանի առնել զմեզ` զիս զանարժան գրողս զԶաքարա յ, եւ զծնողսն մեր ..., նաեւ զուսուցիչ մեր եւ զսնուցողն` զսրբահոգի եւ զպատուական կրաւնաւորն զԿարապետ` զհանգուցեալն ի Քրիստոս...:
      
       Յիշեա Քրիստոս աս տուած ողորմութեամբ քով զսրբասնունդ եւ զընտրեալեւ զերիցս երանեալ կրաւնաւորքս, որ կան այժմ ի դուռն սուրբ Խաչիս եւ բազում աշխատութեամբ եւ տառապանաւք եւ պանդըխտութեամբ սպասաւորեն սուրբ եկեղեցոյս, որ ի բազմացն սակաւք են մնացեալ , եւ են թուով իբրեւ ԺԵ. (15), որոց անուանքն են
      
       այսոքիկ` առաջին, || տէր Ներսէս կաթողիկոս` հեզահոգի եւ աննենգ սրտիւ եւ հոգով, եւ եւ ազգական նորին տէր Զաքարայ` սրբահոգի եւ առաքինի եւ ժիր քան զամենայն, եւ պատուական եւ ծերունի եւ ալեւք ծաղկեալ հարքս մեր` զԿարապետ կր[աւնաւոր ], զՍարգիս, եւ զԾերուն, որ են մեզ խրատատուք եւ պահապան եւ քաջալերիչ ի գործս բարիս եւ ի վարս առաքինութեան, ընդ նոսին եւ զմեր ընկերակիցքս` զԳրիգոր եւ զՍտեփանոս, զԹումայ եւ զԱստուածատուր, զԿոստանդ եւ զԽաչիկ, զԱւետիս եւ զՏիրացու, եւ զեղբայրս մեր` զԿարապետ քահանայ, որ աւգնական եղեւ մեզ եւ քաջալերիչ:
      
       Արդ, սոքա զոր յիշեցաք, որ կան ի դուռն սուրբ Խաչիս, են անմխիթար եւ անաւգնական յամենայն կողմանց, ոչ ժողովրդենէ առնուն եւ ոչ յայլոց, այլ դեռեւս զիւրեանցն այլոց տան, եւ բազում աշխատանաւք եւ չարչարանաւք զհարկաւոր կերակրիկն պատրաստեն,
      
       եւ են հնազանդեալ Քրիստոսի քաղցր լծոյն եւ փոքր բեռան, ընդ որոց փոխարէն տացես սոցա` Քրիստոս աստուած, զքո ողորմութիւնդ եւ զանբաւ բարութիւնդ...:
      
       Յիշեցէք զաստուածասէր եւ զհաւատարիմ տանուտէրքն` զՇնոհուոր, զԲարսեղ եւ զՏէրպապ ի սուրբ յաղաւթս ձեր, որ անխափան եւ
      
       անձանձրանալի գան ի դուռն սուրբ || եկեղեցոյս եւ աղաւթք առնեն. տացէ նոցա տէր վարձս ըստ վաստակոց իւրեանց: Արդ, ով որ կամակից լինի, որ զայս յիշատակարանս յամէն տարի հետ այլ գրիանուցն կարդան, Քրիստոս աստուած իւր ամէն մեղաց եւ սխալանաց թողութիւն շնորհէ, եւ ով որ հակառակ է` ինքն գիտէ ու Քրիստոսի դատաստանն, բաւ է իմաստուն լսողացդ:
      
       ՃԱՇՈՑ
      
       Երեւան 7474
      
       Գրիչ ` Ստեփանոս
      
       վայր ` Սուրխաթ
      
       ... Եւ ես` յետնեալ հողս մեղապարտ Ստեփանոս կոչեցեալ, անուամբ եւ ոչ գործով երիցութեան, անպարապ անձամբ ձեռնարկեցի սա, հրամանաւ եւ ծախւք եղբաւր մերոյ Մարտիրոս քահանայի` վեհականի եւ ճշմարտի, որ ի կանուխ ժամանակաց հետամուտ եղեալ փափագելի տենչմամբ իւրով սիրոյ սորայ ետ գրել զսա անպիտան ձեռինս, ամենայն հոգատարութեամբ, անհանգիստ հոգովք երկնեալ ի քառեակ եղանակս` զտիւ եւ զգիշեր, ամենայն աւգնականութեամբ, եւս առաւել աղաւթիւք եւ խնդրուածովք վասն առաւել եւ ջերմն սիրոյն իւրոյ, մանաւանդ վասն պատուելի երիտասարդական հասակին, զի թերեւս տեսցէ զկատարումն սորա, ի յիշատակ իւր առ տէր եւ ի պայծառութիւն սրբոյ եկեղեցւոյ:
      
       Արդ, խնամաւք խնամակալ էին եղեւ զրաւ սորա ի ժամանակս յոյժ անբարի, զի վասն ծովացեալ մեղաց իմոց կողմս հիւսւսական խրատուք չարին ի գումարի գոլով, իշխանք եւ հազարապետք զմիմեանս սատակեն, կամք մնալով անյիշաչարին եւ անոխակալին այց առնել համայն իւրայոցս, զի մի գերեալքս եւ վայրատեալքս ի վայրս նժդեհութեան կրկին կողոպ[տ]եսցուք մեղաւք մերովք...:
      
       ... Կատարեցաւ ի թուաբերութեանս Ազքանազեան եւ Յաբեդական տաւմարի ՊԻ. (1371), եւ ըստ նորում շրջանի ՄՁԷ. (287), եւ ի գալստենէ կենարարին ՌՅՀԳ. (1373), եւ յելիցն Ադամայ ի դրախտէն ՅՉՂԶ. (679 6), ի հայրապետութեանն տեառն Մեսրովբայ, եւ յաթոռակալութեանն տէր Յովհաննիսի իմաստնոյ եւ խոհեմականի, ի թագաւորութեանն Կոստանդեայ, եւ յաշխարհակալութիւնն տաճկաց Մամայի, յաշխարհիս Հոնաց, եւ ի յերկիր Խրիմի, ի հոյակապ եւ ի հռչակաւոր քաղաքիս, որ կոչի Սուրխաթ, ընդ հովանեաւ սուրբ Աստուածածնին եւ
      
       սրբոյն Սարգսի զաւրավարի, զոր յայսմ ամի վերստին նորոգեցաւ` տաճար պայծառ եւ վայելուչ:
      
       Եւ որ սրտի մտաւք եւ յաւժարական սիրով յիշեսցէ զյիշատակեալքս ի սմա, յիշեալ լիցի եւ նա ի Քրիստոսէ աստուծոյ մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս: Եւ որ հաւատով զամէնն ասասցէ , եւ նմա ողորմեսցի Քրիստոս ի միւսանգամ գալստեան իւրոյ:
      
       Եւ մի ոք անաւաղ շաւշափեսցէ զսա կամ ի գետնի դնիցէ, այդ զգուշութեամբ սպասաւորեսցէ սմա, երկու կամ երիւք դաստառակաւ, զի զգեցուսցէ զնա զգեցուցանաւղն Ադամայ, որում փառք յաւիտեանս , ամէն:
      
       ԻՄԱՍՏԱՍԻՐԱԿԱՆ ՆԻՒԹԵՐԻ ԺՈՂՈՎԱԾՈՒ
      
       Երեւան 7151
      
       Գրիչ` Գրիգոր-Խութլուշա [Տաթեւացի]
      
       ա
      
       Որ չմոռանաս աղաչեմ զբազմամեղ ծրողս` զԳղիգոր սարկաւագ, մականուամբ Խութլուշա կոչեցեալ, աղաչեմ եւ զբազմերախտ հոգեշահ պարոն` զմեծ վարդապետն Յօհաննէս, որդի քաջի Իւանէի` Որոտան իշխեցողի, որոյ տէր ողորմեսցի, ամէն: Խոշորութեան անմեղադիր լերուք, զի կար մեր այդ չափ էր:
      
       բ
      
       Աղաչեմ զձեզ վասն սիրոյն Քրիստոսի,
      
       Զքաջ եւ զկորովն յիմաստ բանի`
      
       Զվարդապետն զՅոհաննէս Որոտնեցի`
      
       Ըզստացող այսմ կըտակի,
      
       Ընդ նմին եւ զիւրսն ամենայնի,
      
       Յիշատակել աստ յանուանի,
      
       Առաջի զենման գառինն:
      
       Եւ զմեղապարտս յամենայնի,
      
       Զփանաք գրիչ մեղօք ի լի
      
       Յիշման առնէք աստ արժանի,
      
       Զի մեր մեղաց գիրն ջնջի,
      
       Եւ ձեզ ի տեառնէ տացի բարի,
      
       Որչափ մեզ ի ձէնջ շնորհեսցի,
      
       Եւ զՅակոբոս սպասաւոր բանի,
      
       Աշխատողիս` թղթոյս կոկողի,
      
       Յիշել ի տէր առնէք արժանի:
      
       Եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ աստուծոյ մերմէ, որ է օրհնեալ յաւիտեանս , ամէն:
      
       ԳԻՐՔ ՎԵՑՕՐԵԱՅ ԳՈՐԾՈՑ ԱՐԱՐՉՈՒԹԵԱՆՆ
      
       ՖՐԱ ԲԱՐԹՈՂԻՄԷՈՍԻ
      
       Երեւան 1659
      
       Գրիչ` Գրիգոր-Խութլուշա [Տաթեւացի]
      
       Արդ, ո՜վ սուրբ ընթերձողք եւ գաղափարողք, որք օգտիք ի սմանէ բարիակամ մտօք, զստացող գրոցս զժրաջան եւ զտիեզերալոյս վարժապետն մեծ` զՅովհանէս Որոտնեցի, յաղաւթս յիշեցէք առաջի զենման
      
       || գառինն.
      
       եւ թողութիւն յանցանաց հայցեցէք հանդերձ իւրայոցն...:
      
       Աղաչեմ եւ զայլ ամենայն երախտաւորքս, որք հանդիպեցան ի սմայ, առաջին գծագրին` Եփրեմ վարդապետի, որ աշխատեալ եղեւ ի սմա հրամանաւ եւ արդեամբ վեհափառ տեառն իմ վարդապետին Յոհաննէս Որոտնեցոյ, որոյ յիշատակ սոցին անջնջելի մնասցէ այժմ եւ առ[յ ] ապայն, եւ զիս զտրուպ եւ զանարհեստ գրիչս` զսպասաւոր նմին, որոյ հրամանաւ աշխատ եղէ սակաւ մի զառ ի նորոգումն եղծելոցն ի սմա` զԳրիգոր ս[ար]կ[աւագ ] մականուն Խութլուշա, եւ զկազմող սմին, եւ զայլ երախտաւորքս յիշել անխարդախ մտօք ի բարի, զոր մեզ ընդ ձեզ [առ]հասարակ տացէ խնդրողացս եւ բանայցէ բախողացս զանճառն իւր խոստումն ստացիչն մեր կրկնակի ի գալստեանն իւրում, որ ամենակամն է եւ աննախանձ, եւ կարող ] տալ ոչ երկմտելոց զցանկալին ի նմանէ, ընդ որում հօր իւրում եւ հոգոյն սրբոյ վայել է փառք, իշխանութիւն, պատիւ, այժմ եւ ի միշտն յաւիտենիս , ամէն:
      
       Թվ. ՊԻ . (1371) նորոգեցաւ:
      
       ԺՈՂՈՎԱԾՈՒ
      
       Երեւան 6036
      
       Գրիչ ` Մկրտիչ
      
       ... Յիշեցէք ի մաքրափայլ եւ յերկնաթռիչ յաղաւթս ձեր զՄկրտիչ քահանայ զփծուն գրիչս, եւ զսոքա` Բ. զաւակս իմ` զՈվանէսն եւ Զաքարէն, եւ զհայրն իմ` զԳրիգոր քահանայ, եւ զեղբայրն իմ` զՍտեփանոս քահանայ, եւ աստուած, որ առատ է ի տուրս բարեաց, ձեզ ողորմեսցի յաւուրն դատաստանի , ամէն:
      
       Յիշեցէք զհայրն իմ ըստ մարմնոյ Զաքարէն , եւ զմայրն իմ զԷլխաթունն, եւ զայլ արեան մերձաւորս մեր, եւ որ զմեզ յիշէ աստուած զինքն յիշէ, ամէն: Արդ, գրեցաւ ի թվ. Հայոց ՊԻ. (1371), ի ղանութիւն Ոիսին:
      
       ԱՒԵՏԱՐԱՆ
      
       Երեւան 8772 (տես նաեւ 1350 եւ 1391 թ. թ. )
      
       Հետ. ստացող ` Սիմէոն
      
       Թվականիս Հայոց յԸ. հարիւր եւ Ե. չորից (820=1371) ազգն Պարսից եկեալ զԲերկրի գերեցուցին, զԲանդումահի թալանեցին, զսուրբ Կարմիր աւետարան գերեցու[ց ] ին. թըռաւ ի գերողի գրկէն եւ անկաւ ի գետն, մինչեւ Դ. (4) տարի մարդ չիմացաւ. յետոյ յայտեցաւ երազօք լոյսարարին իւրոյ, եւ եկաւ լոյսարարն ինձ` մեղաւոր տէր Սիմէոնիս ասաց: Եւ ես ելեալ գնացի յուխտն տէր Յուսկան որդին, առայ ը[զ]Ստեփան[ո ] ս վարդապետ, զՄարտիրոս վարդապետ, զտէր Թումայն, զտէր Յօվսէփ, զտէր Խաչայտուրն, զըռայէս Գրիգորն, զըռայէս Փանոս, ըռայէս Կարայպետ, եւ զմեծ ու փոքր ամենեքեան: Մտանք յեկեղեցին, աղօթեցաքն մինչեւ յառաւօտն, պատարագէն ելանք միայբան գնացինք ի յեզր գետոյն, տեսաք նոր հրաշք, որ [ջու՞րն ] ի մի կողմն քաշեցաւ, գնաց սուրբ աւետարան ի ծերպս վիմին երեւեցաւ, հանինք զսուրբ աւետա[րա ] ն. որչափ որ ի մէջ ժողովին
      
       հիւանդ || եւ կոյր եւ դիւայհար կայր` զամէն բժըշկեաց. յետոյ երեք տարօվ յետ վերուցի զտունս, եւ զսուրբ Կարմիր աւետար[ա]ն, փախս[տա՞]կան գնացի դէպ Քաջբերօնեաց աշխար[հ]ն: Քուրդ Իպրահիմ աղայի տղան, որ ի ծնէ կուր էր` լուսաւորեաց , եկեալ հասաք ի գիւղ Մաջար, Մարտիրոս անուն քրիստոնեայ մի կայր, որ նորայ տղայն հինգ տարու էր` կոճղ էր, ծկներ ի փոր էր կպեր, ձեռներ ի սիրտն էր կպած, երեր առ ոտս սուրբ Կարմիր աւետարանին` բժշ կեցաւ եւ արձակեցաւ ի կապանաց իւրոց, ելիեալ եկաք ի դէպ Արծնու[ն]եաց աշխար[հ]ն, ի գիւղ, որ կոչի Առէն, երկու թուրքի տղայ, մէկ կուր էր` լուսաւորեաց, մէկ դիւայհար էր` բըժշկեաց, որ չափ որ յերկիր կոյր եւ դիւայհար եւ ցաւագար կայր, ամէն եկին առ ոտս սուրբ Կարմիր աւետարանին եւ բըժըշկեցան:
      
       ՃԱՇՈՑ
      
       Երեւան 7449
      
       Գրիչ ` Յովաննէս
      
       վայր ` Ղրի՞մ
      
       ... Ի թվ. ՊԻ (1371), յապրիլ ԻԱ. (21):
      
       ... Արդ, որք հանդիպիք ի զգալիսս յայս կեանս պիտանի տառիս ի պատիւ տաւնից տէրունեաց, եւ կամ հաճոյացեալ արանց կատարել
      
       զյիշատակ նոցա, յիշեսջիք առ տէր զվերոյգրեալ Եբրանոսն, եւ զամուսինն իւր զԳոհարտիկինն, եւ զերկոսին ծնաւղսն, զփոխեալքն առ Քրիստոս, զգրիգորն եւ Հաւանտիկին` կենակից իւր, եւ զհաւրեղբայրքն Եբրանոսին զՍիմէոն քահանայն, եւ զՅովնանն, զՍտեփանոս քահանայն, զԹադէոսն, եւ Մարտիրոսն, զորդիք Եբրանոսին, զփոխեալքն առ Քրիստոս` զԽաչատուրն, զԵղիսաբէթն, զՀռիփսիմէն, զՄարթան, զՀերիքայն, եւ որ են այժմ կենդանի` զԾերունն եւ զԳրիգորն, եւ զհանգուցեալն ի Քրիստոս` զԽաթունն` զմայր զաւակացն, եւ զծնաւղ նորին ` զՍիմէոնն,
      
       զԱնպէտն եւ զՔնքոյշն` ծնաւղք Գոհարտիկնայ. || Զի յոյժ փափագմամբ եւ սիրով ստացաւ զսա յիշատակ մշտնջենաւոր ի վերինն Երուսաղէմ եւ ասպնջական ի մայրն ամենից...:
      
       Արդ, որք հանդիպիք սմա ընթերցմամբ կամ գաղափար դնելով յիշեսջիք առ Քրիստոս սեռն սիրով ի միտս բարիս զաշխատեալն ի սմա` զծաղկաւղ եւ շնորհազարդաւղ այսմ աստուածապատում մատենիս զԱւետիս դպիրն` զերեւելի եւ ականաւոր գրիչն` զորդին Նատերի քաջ իմաստասիրին: Վասն որոյ աղաչեմք զընթերցաւղսդ յիշեսջիք եւ զիս, զոչ արժանիս յիշելոյ ի բարի, զանարժան ծառայս ծառայիցդ աստուծոյ, զյետնեալս ի յուղիղ եւ ի ճշմարիտ գրչաց` զՅովաննէս գրիչս, եւ զծնաւղսն իմ` զԱւետիս քահանայն` զփոխեալն առ Քրիստոս, եւ զԹագուհի` մայրն իմ, որ է այժմ կենդանի , եւ
      
       զերկոսեան || կրտսերագոյն դպիրսն` զՄկրտիչն եւ զԽաչատուրն , որ աւգնական եղեն ինձ թուղթ կոկելով: Եւ որք յի շէք եւ աղաւթիւք խնդրէք ի Քրիստոսէ թողութիւն մեղաց զ'ի սմա յիշատակելոցս` թողցին եւ ձեզ յանցանք ձեր անուամբ նորա, որում փառք յաւիտեանս , ամէն:
      
       Թ ՈՒ Ղ Թ Ք Պ Ա Ւ Ղ Ո Ս Ի
      
       Երեւան 62
      
       Գրիչ ` Ստեփ[անոս]
      
       վայր` Դարանաղեաց գաւառ, Աւագ անապատ
      
       ԶՍտեփանոս գրիչ, անարժանս ի քահանայս, եւ զծնօղսն իմ յիշեսջիք ի Քրիստոս:
       ... Ի թուաբերութեանն Հայոց ՊԻ. (1371) աւարտեցաւ աստուածարեալ եւ հոգեպատում սուրբ կտակս ի հռչակօոր Աւագ անապատս, ձեռամբ Ստեփ[անոսի ] անիմաստ եւ փցուն գրչի, ի յառաջնորդութեանն հայր Կի ւրակոսի: Արդ, որք հանդիպիք սմա, յիշեսջիք զմեզ յաղօթս ձեր:
      
       ԺՈՂՈՎԱԾՈՒ
      
       Երեւան 5295
      
       Գրիչ ` Մաղաքիա
      
       վայր ` Կաֆա
      
       ... Գրեցաւ իմաստութեան մայրս` Սահմանքս Դաւթի փիլիսոփայի եւ Խորհրդոց գիրքս, ի թուիս ՊԻ. (1371), ի Կաֆա քաղաքս, ձեռամբ Մաղաքիա դպրի, յիշատակ իւր եւ ծնողաց իւրոց եւ եղբարց իւրոց, եւ որք կարդայք յիշեցէք յաղաւթս ձեր , ամէն:
      
       ՄԱՆՐՈՒՍՄՈՒՆՔ
      
       Օքսֆորդ, Տիրայր վրդ. 22. թղթ. 119, էջ 336
      
       Ստացող ` Թադէոս
      
       ա
      
       Յամի ՊԻ. թուականութեանս Հայոց տումարի (1371), ես` Թադէոս քահանայ, եւ Արեւշահ միայնակեաց ստացաք զսուրբ գիրքս յիշատակ հոգոց մերոց: Արդ, աղաչեմք զամենեսեան, որք հանդիպիք սմայ, յիշեսջիք զմեզ` զբազմավէրքս` զԹադէոս քահանայ, եւ զծնողսն մեր, եւ զեղբարս` զԶաքարիայ , եւ զԲարսեղ սարկաւագ, զՄելքէսէթ, եւ զՅովաննէս, զԱրեւշահ, զՍիրմայ, եւ զծնողսն մեր, եւ զամենայն արեան մերձաւորս եւ զերախտաւորսն մեր: Յիշողքն յիշեալ լիցին առ բարին Քրիստոս:
      
       Գրիչ ` Ստեփաննոս
      
       բ
      
       ԶԹադէոս քահանայ ` զստացող գրոցս, եւ զծնողս, եւ զեղբարս, եւ զամենայն արեան մերձաւորս նորա յիշել ի տէր աղաչեմք: Եւ զմեղուցեալ գրիչս Ստեփաննոս: Գրեցաւ ի թվ. ՊԻ. (1371), ի փա[ռս ] աստուծոյ:
      
       ԼՈՒԾՄՈՒՆՔ ԳՐՈՑ ԴԻՈՆԻՍԻԱՅ ԱՐԻՈՊԱԳԱՑՒՈՅ
      
       Երեւան 168
      
       Գրիչ ` Նախապետ
      
       ... Զցանկացող սորին խրթնահայեաց զննութեանց` [Յովհ]անէս, Վարդան եւ Կիրակոս ) աշակերտ, այլ եւ զաստուածարեալ րաբունապետն զՅովանէս յիշման արժանի առնէք, որք հանդիպիք սմա, որ զաւրինակն շնորհեաց, եւ զհամակրաւն եղբարքս մեր, ընդ որս եւ զմակադրաւղս` Նախապետ, եւ զԱկոբ, [որ ] զթուղթս կոկեաց...:
      
       Գրեցաւ ի թվ. Հայոց ՊԻ. (1371), ձեռամբ մեղապարտ գրչիս, որք հանդիպիք սմա արժանի արարէք զգրող սորա զՆախապետ սարկաւագ, անուամբն` ոչ գործով, եւ աստուած զձեզ յիշէ յաւիտեանս , ամէն:
      
       ԺՈՂՈՎԱԾՈՒ Ա Ղ Օ Թ Ի Ց
      
       Երեւան 8280 (տես նաեւ` 1384 եւ 1541 թ . թ. )
      
       ... Գրեցաւ գիրքս ի թուականութիւնն Հայոց ՊԻ. (1371), ի յիշատակ հոգւոյ իմոյ: Որք ընթեռնոյք եւ որք աւրինակէք` դուք սրտի մտաւք մեղաց թողութիւն խնդրեցէք յաստուծոյ մեղապարտ հոգոյս, եւ Ամիրին, եւ Յակոբին, եւ Շահպարոնին, եւ Վասլին, եւ իւր կենակցին, եւ Շնովորշային , եւ Շահենշային, եւ Գորք մինակեցին, եւ այլ քրիստոնէից, որ մասնակից են ի պէտսն:
      
       ԱՒԵՏԱՐԱՆ
      
       Երեւան 6422
      
       Հետ. ստացող ` Աստուածատուր
      
       Արդ, ի յայսմ ամի, որ էր թիւս Հայոց ՊԻ. (1371), ես Աստուածատուր աբեղայ, գնեցի զսուրբ աւետարանս ի հալալ արդեանց իմոց, յիշատակ ինձ, եւ ծնաւղաց իմոց, եւ ամենայն ազգականաց, եւ ետու վերստին ծաղկել զսա եւ կազմել եւ նորոգել: Արդ, որք հանդիպիք սմա կարդալով կամ աւրին ակելով, յիշեսջիք ի մաքրափայլ յաղաւթս ձեր զիս` զանարժանս զԱստուածատուր կր[աւնաւոր ], եւ զծնաւղքն իմ, եւ զամենայն արեան մերձաւորքն` զկենդանիք եւ զննջեցեալք, եւ աստուած զձեզ` յիշողացդ եւ մեզ` յիշեցելոցս ողորմեսցի, եւ նմա փառք յաւիտեանս յաւիտենից , ամէն:
      
       ԶԶաքարայ ծաղկող յիշեցէք ի Քրիստոս եւ աստուած զձեզ յիշէ յիւր արքայութիւնն , ամէն: